Danas Vam otkrivamo riječi stručnjaka o vrstama posuđa koje mogu predstavljati rizik po zdravlje ako se ne koriste pravilno ili ako su oštećene. U nastavku saznajte na šta treba obratiti pažnju i kada je vrijeme da takvo posuđe zamijenite…
Iako poznata uzrečica kaže da čovjek predstavlja ono što konzumira, savremeni medicinski rezoluti pokazuju da sam način selekcije i pripreme namirnica može drastično redukovati vjerovatnoću obolijevanja od malignih bolesti. Upravo iz tog razloga, eminentni onkolozi upućuju ozbiljna upozorenja javnosti da fokus odbrane ne treba usmjeriti isključivo na hranu, već i na predmete koje svakodnevno upotrebljavamo unutar kuhinjskog prostora.
- Kako u svojim redovnim zdravstvenim rubrikama i medicinskim izvještajima detaljno obrazlaže portal “Blic”, posjedovanje ostave koja je bogata integralnim žitaricama, pasuljem, orašastim plodovima i prirodnim začinima u velikoj mjeri olakšava kreiranje obroka koji obiluju vlaknima i moćnim antioksidansima, dok kuhinja koja je bazirana na prerađevinama od mesa, rafinisanom brašnu i industrijskim šećerima postavlja toksične temelje za nastanak hroničnih upalnih procesa u organizmu i posljedično povećava rizik od nastanka karcinoma.
Doktori naglašavaju da je briga o sastavu porodične trpeze od fundamentalnog značaja, ali upozoravaju da se mnogo manje pažnje poklanja hemijskom sastavu šerpi, tiganja i pribora koji uslijed termičke obrade mogu otpustiti kancerogene elemente direktno u hranu. Suština onkoloških upozorenja ne leži u agresivnom demonizovanju jednog specifičnog kuhinjskog predmeta ili stvaranju panike među potrošačima, već u skretanju pažnje na takozvane kumulativne efekte. Male, ali konstantne i dugotrajne izloženosti toksičnim jedinjenjima kroz godine kuvanja mogu stvoriti kritičnu tačku unutar organizma. Cilj medicinske zajednice jeste da edukuje javnost kako bi donosila praktične i informisane odluke, bez unošenja paranoje i straha od same pripreme obroka kod kuće.
- Pod posebnim i rigoroznim mikroskopom naučnika našlo se izuzetno popularno posuđe sa neprijanjajućim premazima, koje je preplavilo tržište zbog obećanja o lakom čišćenju i kuhanju sa minimalnim količinama masnoće. Najčešća tehnologija koja se koristi za kreiranje ovih glatkih površina jeste sintetički fluoropolimer, u narodu široko prepoznatljiv pod komercijalnim nazivom teflon, koji se fabrički nanosi na metalne baze poput aluminijuma. Prema opsežnim medicinskim istraživanjima i preporukama ljekara koje redovno prenosi portal “Kurir”, najveća opasnost kod starijih generacija ovog posuđa ležala je u prisustvu perfluorooktanske kiseline, koja pripada ozloglašenoj grupi vječnih hemikalija.
Naučne analize su potvrdile da visoka izloženost ovim elementima, naročito kroz industrijsko zagađenje ili kontaminiranu vodu za piće, ima direktnu korelaciju sa razvojem raka bubrega i testisa. Iako je ova kiselina zvanično izbačena iz proizvodnih pogona u razvijenim zemljama prije više od jedne decenije, moderni tiganji i dalje koriste srodne polimere koji pripadaju istoj hemijskoj porodici. Glavni problem i zdravstveni rizik ne leži u samoj novoj i neoštećenoj tavi, već u momentu kada dođe do njenog ekstremnog pregrijavanja ili fizičkog oštećenja unutrašnjeg sloja, kada premaz počinje da se raspada i emituje nevidljiva, toksična isparenja direktno u vazduh i hranu.
Iako se u klasičnom kulinarskom procesu temperature rijetko penju iznad kritične granice od 260 stepeni, jer većina ulja i masnoća počinje da se dimi na znatno nižim vrijednostima, mehaničke ogrebotine predstavljaju realnu i svakodnevnu opasnost. Kako posuđe stari, unutrašnji zaštitni sloj biva sve više degradiran uslijed upotrebe neadekvatnog pribora, čime se otvara put za neometano prodiranje mikroplastike i toksina u obroke. Potrošači moraju biti izuzetno oprezni sa marketinškim trikovima, jer natpisi koji garantuju odsustvo jedne specifične kiseline ne znače automatski da je proizvod u potpunosti lišen drugih štetnih polimera iz iste grupe. Zbog toga se preporučuje preventivna zamjena svih kuhinjskih elemenata koji su proizvedeni u prošloj deceniji, kao i onih tiganja koji pokazuju prve znake ljuštenja, deformacije ili dubokih ogrebotina.
- Kao najsigurnija i ekološki opravdana alternativa nametnulo se posuđe izrađeno od livenog gvožđa i ugljeničnog čelika, koje vremenom i pravilnom upotrebom razvija sopstveni, potpuno prirodni neprijanjajući sloj bez ikakve asistencije vještačke hemije. Emajlirano liveno gvožđe takođe predstavlja vrhunski izbor zbog superiornog zadržavanja toplote i izuzetno lakog održavanja higijene, dok keramičko posuđe nudi stopostotnu garanciju bez prisustva opasnih hemijskih jedinjenja, iako se mora računati na njegovu nešto manju mehaničku dugovječnost. Nerđajući čelik, odnosno inoks, ostaje neprikosnoveni favorit profesionalnih kuvara širom svijeta, ali zahtijeva savladavanje pravilne tehnike zagrijavanja kako bi se izbjeglo neželjeno lijepljenje namirnica za dno posude.
Kako u svojim popularnim rubrikama o preventivnom zdravlju i modernoj medicini zaključuje portal “Telegraf”, prelazak na bezbjednije kulinarske materijale i usvajanje zdravijih navika rukovanja posuđem donosi dugoročnu zaštitu organizma od skrivenih toksina, drastično smanjujući unos mikroplastike u svakodnevni krvotok. Pravilna njega preostalog posuđa, koja podrazumijeva isključivo kuhanje na umjerenim temperaturama, izbjegavanje zagrijavanja praznih posuda i striktnu upotrebu drvenog ili silikonskog pribora, predstavlja jednostavan, ali kapitalan korak ka očuvanju zdravlja porodice.
Prilikom odlaganja i pakovanja tiganja u kuhinjske elemente, postavljanje običnog papirnog ubrusa ili mekane krpe između njih efikasno će spriječiti nastanak mikroskopskih ogrebotina, čime se životni vijek posuđa produžava, a rizik od hemijske kontaminacije hrane svodi na apsolutni minimum.
